Marzec...

"W marcu gotuje się wiosna w garncu.

Miesza się.

Bulgocze.

Burzy.

Słońcem wzbiera w każdej

przydrożnej kałuży.

To zastyga przymrozkiem niewielkim,

to zielonych pąków wypuszcza bąbelki,

to znów śniegiem jak kożuchem się zetnie,

to się wiatrem zakotłuje po ogrodach,

aż się nam uwarzy marcowa pogoda.

I przeleje się, wykipi mokrym kwietniem."

Autor: J. Kulmowa

Bo czego innego można się spodziewać po marcu. Rano śnieżna zawierucha, jakby zima chciała nadrobić zaległości. Po godzinie deszcz sobie przypomniał, że może "potańczyć" ze śniegiem i zrobiła się plucha, a koło południa już było sucho i słonecznie.

Tylko krokusy nic sobie z takiej pogody nie robią...

To chyba znak, że wiosna tuż... tuż...

Prezenty

"Dostałam w swoim życiu mnóstwo prezentów, które płynęły z serca. I warto na nie czekać."
Autor: Katarzyna Grochola

Zimy nie widać, w ogrodzie "po staremu", do wiosny jeszcze troszkę, to pomyślałam, że mogę to samo powiedzieć za autorką cytatu, bo w minionym roku spotkało mnie kilka przyjemności. 

Swego czasu Ulencja ogłosiła candy z okazji rozpoczęcia trzeciego roku blogowania. Nie wygrałam, ale Ula ufundowała jeszcze nagrodę pocieszenia i ta przypadła mi w udziale. 

Nie zdążyłam nacieszyć się tym, czym Ula mnie obdarowała, a tu nagle dostałam informację, że otrzymałam nagrodę za mój komentarz też związany z Ulą. Otóż Ula brała udział w konkursie zorganizowanym przez magazyn Moje Mieszkanie "Kobieta z pasją 2013". Głosując na jedną  z 13 nominowanych postaci, należało uzasadnić swój wybór w formie komentarza, a osoby które pozostawią najciekawsze komentarze dostaną prezenty od Tchibo.  
Napisałam w komentarzu, że od dłuższego czasu podczytuję blog Uli i za każdym razem nie mogę się nadziwić jak Ona to robi, że ze zwyczajnych, a może nawet niepotrzebnych rzeczy potrafi wyczarować takie cuda. Ktoś kto to potrafi musi być szczęśliwym człowiekiem. Jeżeli zajrzycie na Jej blog, przekonacie się, że to co napisałam o Uli to żadne czarowanie, tylko sama prawda, i za ten komentarz otrzymałam takie oto składane pudełka. 

Kolejnym prezentem obdarowała mnie Doranma, za przesłany przepis co zrobić z białkami jajek. Nie był to mój przepis, tylko znaleziony w necie, który jednak przypadł Jej do gustu i za to obdarowała mnie wspaniale wydzierganą serwetką.

To jeszcze nie wszystko. Kolejny prezent przysłała mi Bea
za wygraną u Niej rozdawajkę.

Ktoś powiedział, że "choćby najskromniejsze rękodzieło z serca, myśli i poświęconego czasu uczynione, będzie dla mnie najpiękniejszym prezentem" i to co otrzymałam takie właśnie jest.

Jeszcze raz kochane Dziewczyny, bardzo Wam dziękuję, a wszystkich zachęcam do odwiedzenia Ich blogów - warto !

Wszystkim zaglądajacym do mnie chcę bardzo podziekować, za obecność i pamięć, bo 12 lutego minęły 3 lata mojej obecności w tym blogowym świecie. Ile to sprawia radości nie muszę Wam mówić, i chociaż czasem wydaje się, że już nie będzie o czym pisać, to po chwili, a czasem dłuższej nieobecności, temat się znajduje :) 

Za Waszą wytrwałość przyjmijcie kwiat hipeastrum - tym razem kupiona cebulka zakwitła na biało :)

Mam nadzieję, że rozpoczęty kolejny rok blogowej przygody, dzięki Wam, będzie równie udany :) 

A jednak przyszła...

"Stoi dziś od rana
Całkiem niezdecydowana
Styczniowa zima
Ani ciepłem ani mrozem trzyma...
...Stoi tak w bezruchu
W porannym śniegowym puchu
Stanęła tak i wciąż stoi
Nie wiadomo do czego się stroi..."
Autor: Zbigniew Głuszczyk 

Dzisiaj po przebudzeniu zdziwiłam się, że jest tak jasno.
Podeszłam do okna i zobaczyłam ją - całkiem jak w wierszu - przyszła rano, niezdecydowana, bo śniegiem przyprószyła w dodatniej temperaturze, wystroiła wszystko białym puchem, troszkę jednak zbyt ciężkim, bo mokrym. Ale jest i dopóki ten biały puch nie stopnieje, widoki są zachwycające... 

A sąsiad stwierdził, że stęsknił się za łopatą do śniegu - dzisiaj było już co odgarniać :)

Dzień Dziadka

A dzisiaj wszystkim Dziadkom

"Kto ci opowie o dawnych latach?

Tych lat naoczny świadek.

Jak kraj nasz rośnie, jak ludzie rosną,

opowie Ci - Twój Dziadek.

Otworzy serce, kieszeń otworzy,

podsunie czekoladę.

Z Twoich sukcesów zawsze się cieszy.

Kto? No, wiadomo – Dziadek.

A jak coś spsocisz, jak coś naknocisz,

jak trzeba spytać o radę,

to kto za uszy wyciągnie z biedy?

Wiadomo, zawsze – Dziadek!

Więc wnuki proszą, żeby w kwiaciarniach

kwiatków nie chować pod ladę.

Dziadek ma święto! Kwiaty dla Dziadka!

Wiwat, niech żyje Dziadek!"

Autor: Wanda Chotomska

Dzień Babci

Wszystkim Babciom w dniu ich Święta 

"Kiedy tata basem huknie,

kiedy mama cię ofuknie,

kiedy patrzą na człowieka okiem złym -

to do kogo człowiek stuka,

gdzie azylu sobie szuka,

to do kogo, to do kogo tak jak w dym?

U babci jest słodko, świat pachnie szarlotką.

No, proszę, zjedz jeszcze ździebełko

i głowa do góry!

Odpędzę te chmury

i niebo odkurzę miotełką.

Nie ma jak babcia,

jak babcię kocham -

bez babci byłby kiepski los.

Jak macie babcię,

to się nie trapcie,

bo wam nie spadnie z głowy włos!

U babci jest słodko, świat pachnie szarlotką,

a może chcesz placka spróbować?

Popijasz herbatę

i słońce nad światem

już świeci jak złoty samowar."

Autor: Wanda Chotomska

Recepta na cały rok

"Bierzemy 12 miesięcy,

oczyszczamy je dokładnie

z goryczy, chciwości, małostkowości i lęku,

po czym rozkrajamy każdy miesiąc

na 30 lub 31 części tak, aby zapasu

wystarczyło dokładnie na cały rok.

Każdy dzień przyrządzamy osobno

z jednego kawałka pracy

i dwóch kawałków pogody i humoru.

Do tego dodajemy trzy duże łyżki

nagromadzonego optymizmu,

łyżeczkę tolerancji,

ziarenko ironii i odrobinę taktu.

Następnie całą masę polewamy dokładnie

dużą ilością miłości. Gotową potrawę

przyozdabiamy bukietem uprzejmości

i podajemy codziennie z radością

i filiżanką dobrej, orzeźwiającej herbatki."

Autor : Katharina Elizabeth Gorthe

Życzę Wam i sobie też, abyśmy przez cały rok zechcieli stosować tę receptę, a na pewno przy jego końcu nasze twarze będą tak promienne jak te kwiatki w słońcu :)

Okno na świat

...bo każdy z nas ma swoje okno,
 przez które spogląda na świat...

Okien mam w domu sporo, ale każde, przez które spoglądam nie pokazuje zimy, dlatego  wolę oglądać to co na parapecie.... przed oknem...

U mnie jak zwykle zabiedzone, marketowe nabytki, które w podzięce za opiekę kwitną... i kwitną...

Hipeastrum rekordzista - z jednej niewielkiej cebuli wyrosły 3 łodygi - na dwóch jest po 7 kwiatów, a z trzeciej jeszcze nie rozwinęły się... cały bukiet... 

... w pięknym czerwonym kolorze.

Świątecznie

"Zawsze, ilekroć uśmiechasz się do swojego brata i wyciągasz do niego ręce, jest Boże Narodzenie.

Zawsze, kiedy milkniesz, aby wysłuchać, jest Boże Narodzenie. Zawsze, kiedy rezygnujesz z zasad, które jak żelazna obręcz uciskają ludzi w ich samotności, jest Boże Narodzenie. Zawsze, kiedy dajesz odrobinę nadziei więźniom, tym, którzy są przytłoczeni ciężarem fizycznego, moralnego i duchowego ubóstwa, jest  Boże Narodzenie. Zawsze, kiedy rozpoznajesz w pokorze, jak bardzo znikome są twoje możliwości i jak wielka jest twoja słabość, jest Boże Narodzenie. Zawsze, ilekroć pozwolisz by Bóg pokochał innych przez ciebie, zawsze wtedy jest Boże Narodzenie."

Matka Teresa z Kalkuty

Wszystkim moim blogowym przyjaciołom i sobie również życzę, aby Boże Narodzenie było w naszych sercach nie tylko raz w roku, ale każdego dnia.

Tylko żart?

"Listopad, najmniej kochany
ze wszystkich miesięcy roku
deszczem za oknem narzeka
smuci szarością obłoków...

...To wszystko mnie nie dotyczy
omija łukiem z daleka
i powiem wam w tajemnicy
na wiosnę nie muszę czekać..."
Autor: zaklinacz

I to raczej nie jest żart, bo w ogrodzie prawie jak wiosną... spod opadłych liści magnolii wyglądają tulipany...

liście kosaćców holenderskich wyrosły taaaakie duże...

a fioletowe kwiatki pokazuje różanecznik...

Ciekawe co jeszcze może się zdarzyć w tym listopadzie :)

O jesieni...

"W szybę zastukała purpurowa jesień

do twarzy jej było w tym pięknym kolorze

miała pełną liści i kasztanów kieszeń

z pachnącym bukietem jak dojrzałe zboże

w szybę zastukała – purpurowa jesień…

… oddała swe dary straciła urodę

kwiaty pogubiła pospadały liście

i tylko jesienne serce ciągle młode

patrzy w dal przed siebie posępnie i mgliście".

Autor: Danuta Duszyńska